نفسهای اردیبهشت به شماره افتاده بود.آسمان چشم،بغض خودرادرحنجره دلتنگی می فشرد.بهارکه به نیمه می رسد غم چادرخودرا برخیریه اشرف الانبیاء(ص) میگستراند . اردیبهشت سال 89 زمانی مه عالم سیاهپوش مظاومیت ام ابها بود ،دست سرنوشت ،از گلستان خیریه اشرف الانبیاء(ص) زیباترین گل را چید.
زنده یاد حاج عبدالله شمیرانی (رضوان الله علیه) که عمر پربرکت خویش را صرف دستگیری ازمستمندان کردودرگفتار وکردار،درس آموزمکتب اهل بیت (علیهم السلام)بود،جان بی تاب خویش را به ملکوت رحمت الهی سپرد تا درآغوش مهربانی حضرت پروردگارآرام گیرد.
همچون حضرت صدیقه طاهره (س) که رسیدگی به مستضعفان و شاد کردن دلهای غمدیده را برشادی وآسایش خود ارجح میدانستند.حاج عبدالله شمیرانی (رضوان الله علیه)رفع نیاز و حفظ آبرو عزت شیعیان آن حضرت راسرلوحه زندگی خودراقرارداد . به سیمای غم آلود یتیمان ،لبخند هدیه میکرد ودرتوشه خویش ، لبخند رضایت خداوندی مینشاند . او رفت ورد گامهایش برطریقت بندگی و خیرخواهی ماند تا راه گم نکنیم.

ارسال شده 8 سال پیش


نظرات
    هنوز نظری ثبت نشده است.

نظر دهید